Εύχομαι να πάω στη Disneyland – Α., 10
🏰 Εκεί που η φαντασία χάνει τα όριά της και η μαγεία ζωντανεύει… Εκεί «έγιναν όλοι ξανά παιδιά», όπως μας είπε η μαμά της Α.
🏰 Εκεί που η φαντασία χάνει τα όριά της και η μαγεία ζωντανεύει… Εκεί «έγιναν όλοι ξανά παιδιά», όπως μας είπε η μαμά της Α.
🐶 «Θα ήθελα μονάχα να είχα κάνει την ευχή μου νωρίτερα!», μας είπε κρατώντας στην αγκαλιά του τον «Ερμή». Εκείνη την ημέρα, στην οικογένεια προστέθηκε ένα ακόμη μέλος: ένα μέλος που όλοι αγκάλιασαν και αγάπησαν… ένα μέλος που ο Κ. γνώριζε καλά ότι θα αλλάξει τη ζωή του… προς το καλύτερο!
💻 Η συνάντηση του Νικόλα με τον @Panos και την @Κωνσταντίνα ήταν υπόθεση εμπιστοσύνης! Μπαίνοντας στο στούντιο, ήταν ντροπαλός και αγχωμένος. Καθώς, όμως, περνούσε η ώρα, μία οικειότητα είδαμε να αναπτύσσεται ανάμεσά τους και τα γέλια και οι φωνές όλο και αυξάνονταν…
⚔️ Μια φορά κι έναν καιρό, απήγαγαν την αδερφή τού πιο γενναίου ιππότη του βασιλείου. Ο Μιχαήλ μάζεψε όλο το θάρρος του, ανέβηκε στο άλογό του και με μια στρατιά ξωτικά και ιππότες πίσω του, ξεκίνησε για να τη σώσει. Και κάπως έτσι, σαν παραμύθι, ξεκινά η ιστορία του Μιχαήλ, ενός σύγχρονου ιππότη…
«Ζήσαμε όλοι την ωραιότερη μέρα της ζωής μας! Τα παιδιά κοιμήθηκαν σαν πουλάκια και το πρωί σηκώθηκαν με τα μεγαλύτερα χαμόγελα, δεν τα έχω δει ξανά έτσι! Δεν βγαίνουν από το δωμάτιο», μας είπε η μαμά του Ά., μετά την εκπλήρωση της ευχής του🦸♂️
🚪 Την ημέρα της ευχής της, η Νεφέλη δεν σταμάτησε στιγμή να γελάει. Η ψυχή της αντλούσε δύναμη από κάθε μικρή λεπτομέρεια του δωματίου. Κάθε εμπόδιο έμοιαζε μηδαμινό και ο δρόμος προς το μέλλον πιο ανοιχτός από ποτέ!
💻 Ο Πάρης αρνούνταν να πιστέψει στις νεράιδες. Ώσπου μια μέρα δύο ξωτικά εμφανίστηκαν στην πόρτα του… Ήταν μια μέρα που έμελλε να τα αλλάξει όλα! Ήταν η ημέρα της ευχής του!
📱 Ένα brunch, περιποίηση νυχιών και μία ολόκληρη ημέρα με τις φίλες της ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν η Γεωργία. Ανυπομονούσε για το κινητό της. Αλλά οι νεράιδες είχαν κρατήσει τη μεγάλη έκπληξη για το τέλος. Είχαν αποφασίσει να της δώσουν το κινητό της στο τέλος της ημέρας.
«Επιθυμίες υπάρχουν πολλές, ευχές, όμως, λίγες», είχε πει κάποτε μια νεράιδα. Ο Λ. εξέφραζε που και που διάφορες επιθυμίες του. Η ευχή του, όμως, έμενε πάντα μοναδική και σταθερή: ένα gaming laptop💻
💻 Όταν ένα γράμμα κατέφθασε στην πόρτα του, ο Νικόλας κατάλαβε ότι θα είναι μια ημέρα κάπως αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν ήταν, όμως, μία ημέρα. Ήταν δύο. Μέχρι το τέλος τους, ο Νικόλας είχε ακόμη περισσότερη δύναμη να παλέψει με την κυστική ίνωση!
📱 Την έκφραση της Χρυσούλας, όταν το κινητό της εμφανίστηκε στο τέλος της ημέρας, δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ… Μπορούμε μόνο να την περιγράψουμε με αυτήν την κοινότοπη έκφραση: «Έμεινε με το στόμα ανοιχτό!».
💻 Η προσμονή είχε κατακλύσει τον Νίκο. Η στιγμή που θα πατούσε εκείνο το κουμπί του πύργου και ολόκληρος ο κόσμος του gaming θα ξεδιπλωνόταν μπροστά του τριγυρνούσε στη σκέψη του επανειλημμένα. Μέσα σε λίγη ώρα, αυτή η προσμονή είχε μετατραπεί σε ανυπομονησία!
💻 Μετά τη βόλτα του στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. τον Βασίλη περίμενε στο σπίτι ο νέος του υπολογιστής. Γέλια και φωνές πλημμύρισαν το δωμάτιο. Το ίδιο βράδυ, ο Βασίλης είπε στη μαμά του ότι πλέον οι εξετάσεις του θα είναι καλύτερες και πως τίποτα δεν θα τον πάει πίσω στη θεραπεία του από εδώ και πέρα!
🧙♂️ Η Ελπίδα κλήθηκε να παλέψει με τη λευχαιμία, μία μάχη δύσκολη και επίπονη. Έπαιρνε, όμως, δύναμη, ζώντας μέσα στον δικό της μαγικό κόσμο, αυτόν του αγαπημένου της ήρωα, του Harry Potter. Φεύγοντας, πήρε και λίγη μαγεία μαζί της. Μαγεία που της έδωσε περισσότερη δύναμη και επιμονή για τη δική της μάχη!
🎀 «Ανανεώθηκε! Μετά από αυτό που έζησε, είναι ένα καινούριο ξεκίνημα», είπε η μαμά της. Η Αριάδνη ήταν ξανά ένα ανέμελο παιδί της ηλικίας της και είχε αφήσει πίσω την περιπέτεια που έζησε με τη λευχαιμία. Εκείνη την ημέρα, πίστεψε λίγο παραπάνω στη μαγεία…