Ιστορίες ευχών

👨‍🦽Μια μεγάλη «ανάσα» έδωσε στην γλυκιά αυτή οικογένεια το νέο αμαξίδιο του Γεράσιμου, που χαρακτήρισε την ευχή «ευλογία». Τώρα, οι μεταφορές και οι καθημερινές δραστηριότητες θα είναι πιο εύκολες για όλους, ενώ η ποιότητα ζωής του μικρού μας και της οικογένειάς του, που καθημερινά βρίσκεται στο πλευρό του και παλεύει για εκείνον, θα αλλάξει ριζικά, όπως μας είπε η μαμά του!

🚪 Η Μαρία είναι μια ήρεμη δύναμη. Το σθένος που κρύβει μέσα της είναι αυτό που την έχει βοηθήσει να αντιμετωπίσει τη σκληρότερη δυσκολία: την ασθένειά της. Χρειαζόταν, λοιπόν, μια νέα αρχή, που να μη θυμίζει τίποτα από το παρελθόν. Το δωμάτιό της, που έκρυβε πικρές αναμνήσεις, έπρεπε να αλλάξει. Το μόνο που έπρεπε να κάνει η Μαρία ήταν να εμπιστευθεί τη νεράιδά της… «Το παιδί, με αυτή την ευχή, πραγματοποίησε ένα όνειρο, που θα της αλλάξει την καθημερινότητά της», μας είπε η μαμά της την ημέρα της εκπλήρωσης.

👑 Η Άννα κατάφερε να νικήσει τον «δράκο» στο δικό της παραμύθι, τη δικιά της ιστορία. Η νίκη της κατά της λευχαιμία έπρεπε να γιορταστεί. Αυτό ήθελε και η ίδια. Μία μεγάλη γιορτή που θα σήμανε το «τέλος» και θα έδινε το έναυσμα για την καινούρια αρχή.

🌌Και ποιος δεν θα μαγευόταν από τα εξωπραγματικά χρώματα του Βορείου Σέλας; Είναι εμπειρία ζωής να βρεθείς απέναντί του. Και, αφού ήρθαν έτσι τα πράγματα και της δόθηκε η ευκαιρία, η Ειρήνη ήθελε να τη ζήσει. Ίσως το ταξίδι της να χωράει και στα συγκινητικά λόγια της μαμάς της: «Η Ειρήνη ήταν μονίμως βουρκωμένη από ευγνωμοσύνη για τα όσα ζούσαμε!».

🚪 Τι απογείωσε το δωμάτιο της Σοφίας μας; Μια μηχανή pop corn! Για να νιώθει ότι βρίσκεται στο σινεμά κάθε φορά που βλέπει ταινίες με τους φίλους και τον αδελφό της. Αλήθεια, τι άλλο θα σκεφτούν πια αυτές οι νεράιδες;

🌈 Δεν αποκαλούν το Παρίσι άδικα «Πόλη του Φωτός». Η θέα από τον Πύργο του Άιφελ, το θαύμα των εκθεμάτων του Λούβρου και η νυχτερινή βαρκάδα στον Σηκουάνα έριξαν το φως τους στην ψυχή της Ελένης, που έφυγε από το Παρίσι με ισχυρές, ανεξίτηλες αναμνήσεις.

👑 Μία ευχή βγαλμένη από παραμύθι είχε ζητήσει από τις νεράιδες η Ερμιόνη. Φόρεσε το εντυπωσιακό φόρεμά της, το λαμπερό στέμμα και το πιο πλατύ χαμόγελό της και κάθισε στον θρόνο της. Και ξάφνου, κάπου μέσα από την πυκνή ομίχλη, εμφανίστηκαν δύο πρόσωπα που με λαχτάρα περίμενε εδώ και καιρό.

📱 Οι βαριές θεραπείες και η μοναξιά του νοσοκομείου, έκαναν την υπομονή της Ελπίδας να εξαντληθεί. Η εκπλήρωση της ευχής της ήταν πιο αναγκαία από ποτέ! Οι νεράιδες της παρέδωσαν αμέσως το νέο της κινητό στο νοσοκομείο. Όμως, η ευχή δεν είχε τελειώσει εκεί…

❄️Την πιο μαγική εποχή του χρόνου, η Α. έκρυβε καλά άλλη μια, πιο προσωπική ευχή μέσα της. Και ταξίδεψε χιλιόμετρα ολόκληρα, για να την πει στον άνθρωπο που λαχταρούσε να δει από μικρό παιδί: τον Άγιο Βασίλη. Τι έγραψε στο γράμμα που του έδωσε; Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ. Ένα πράγμα, όμως, ξέρουμε: Οι αναμνήσεις του ταξιδιού θα τη συνοδεύουν για όλη της τη ζωή.

🎼 «Αχ θα τις μαλώσω τις νεράιδες που άκουσαν λάθος», ψιθύρισε το ξωτικό. Ο Χρήστος, όμως, δεν πτοήθηκε και απάντησε με σιγουριά πως σίγουρα κατάλαβαν σωστά οι νεράιδες και κάπου αλλού κρύβεται το κλαρίνο! Μπείτε στο άρθρο και διαβάστε για την ευχή του!

🏡 Οι τελευταίες 370 μέρες, όπως χαρακτηριστικά μας είπε η οικογένειά της, ήταν δύσκολες. Ατέρμονη παραμονή στο νοσοκομείο και θεραπείες για να καταπολεμήσουν την λευχαιμία. Η μαχήτριά μας, όμως, δεν λύγισε. Μετά τη βροχή, έρχεται πάντα το ουράνιο τόξο. Έτσι δεν λένε;